Муштарии мо истеҳсолкунандаи қулф аст.
Тавре ки дар минтақа маъмул аст, муштариён ду манбаи гуногуни як ҷузъи муҳаррикро барои захираи занҷираи таъминот меҷӯянд.
Муштарӣ намунаи муҳаррики пешниҳодшудаи худро пешниҳод кард ва ба мо супориш дод, ки нусхаи дақиқи онро созем.
Мо хусусиятҳои намунаро аз дигар таъминкунандагон баррасӣ кардем.
Мо муҳаррики онҳоро дар динамометр тавсиф кардем ва фавран дидем, ки варақаи маълумот мувофиқат намекунад.
Мо пешниҳод менамоем, ки аз мо хоҳиш кунем, ки ба ҷои мушаххасоти нашршуда, муштарие эҷод кунем, ки ба муҳаррик мувофиқат кунад.
Ҳангоми баррасии дархости муштарӣ, мо фикр кардем, ки эътимоднокии умумиро бо иваз кардани печҳо аз 3 қутб ба 5 қутб беҳтар кардан мумкин аст.
Эътимоднокии қулфҳои барқӣ хеле муҳим аст. Барои қулфи дурдасти электронӣ, муҳаррик бояд дар вақти муайяншуда мехи қулфро, гарм ё хунук, ба ҳаракат дарорад.
Муҳаррики 5-қутбаи мо ҳангоми ба кор андохтани қулф, махсусан дар шароити сард, боэътимодтар буданашро исбот кард.
Муштарӣ дар ниҳоят тарҳи 5-қутбаи моро қабул кард ва онро ҳамчун стандарти истинодӣ (дар баробари варақаи маълумотии дуруст ва мувофиқи мо) муқаррар кард ва ба дигар таъминкунандагони худ супориш дод, ки онро мувофиқ кунанд.